Archives for posts with tag: kinderboek

SILAS EN DE WOLF

omslag 200 dpi

De wolf heeft altijd tot de verbeelding van de mens gesproken. Jonge kinderen horen al over de wolf in sprookjes, en ik herinner me een jeugdboek dat ik prachtig vond, waarin een meisje bevriend raakte met een wolf die haar, zodra ze in gevaar verkeerde, vol liefde en trouw verdedigde door haar belagers aan te vliegen. O, wat wilde ik graag zo’n vriend die met zijn nekharen overeind grommend zijn tanden zou ontbloten zodra er weer eens treiteraars opdoken.
Weer later moest ik erg lachen om het lied van Drs. P. “Trojka hier, trojka daar” over de Russische familie die kind na kind opofferde aan de wolven.

Tijdens het schrijven van Silas en de wolf vroeg ik aan basisschoolkinderen of ze gehoord hadden van de terugkeer van de wolf in Nederland. Alle kinderen wisten hier vanaf, mede door het jeugdjournaal. Ik vroeg hen wat ze hiervan vonden. En daarna wat ze vonden van de argumenten van schapenhouders over het gevaar dat de wolf voor hun schapen oplevert. Net zoals grote mensen konden kinderen de problemen niet op korte termijn oplossen. Ze vonden het heel spannend dat er weer wolven in Nederland in de bossen zouden wonen, maar vonden het ook zielig voor de schapen en lammetjes die waren aangevallen. Zonder uitzondering wilden ze, jongens en meisjes, mijn boek lezen over Silas die in het uiterste zuiden van Nederland tegenover een wolf komt te staan als hij door het bos dwaalt. Ze waren teleurgesteld toen ze begrepen dat het boek nog niet gedrukt was.

Met een boek als Silas en de wolf komen zaakvakken tot leven. De overbevolking, de maatschappij, de natuur, de boeren, het verdwijnen van dieren die hier vroeger wel voorkwamen, jagers, en nog veel meer. Met dit boek daag je kinderen uit een mening te vormen, en daarna om die mening weer te bevragen door de zaak van alle kanten te bekijken. Zo leren kinderen dat zwart-witte opvattingen nuances missen, en dat je je mening kunt bijgestellen naarmate je beter geïnformeerd raakt.

Silas en de wolf is niet alleen een boek over wolven. Het gaat over een jongen waarvan zijn vader is omgekomen, over opnieuw beginnen, over van de stad naar de natuur verhuizen, over een dorpsgemeenschap met een jagerscultuur, en over vriendschap.

Silas en de wolf verschijnt eind september bij uitgeverij Leopold, voor 7t/m10 jaar. Het prachtige omslag is gemaakt door Martijn van der Linden.

Advertenties

IMG_1553Op 27 juni, afgelopen zomer, schreef ik het blog “Er ontbrak iets op het CPNB feest” over o.a. het Marokkaanse meisje Ouahiba:  https://selmanoort.wordpress.com/2014/06/27/er-ontbrak-iets-op-het-cpnb-feest/

Ik kreeg via FB, twitter en de mail veel reacties op dit blog. Er was zelfs iemand die naar het nummer van een bankrekening vroeg om geld te storten zodat het boekje over Ouahiba er zou kunnen komen. Ook reageerden er mensen met uiteenlopende suggesties om dit boekje op de markt te krijgen, waaronder twee uitgevers. Eén van die uitgevers had het boekje weliswaar kunnen maken, maar had geen toegang tot de kanalen waardoor ik het graag verspreid zou zien. Want ik wil het niet alleen maar gedrukt hebben, ik wil het GELEZEN hebben. Ik wil dat Ouahiba’s verhaal overal in Nederland op basisscholen en in bibliotheken binnenkomt, gewoon tussen de andere boeken waar het thuishoort. Zodat zoveel mogelijk kinderen het tegenkomen en ervoor kunnen kiezen om het te lezen.

Hoe kon ik dit voor elkaar krijgen? Tja, als het gratis in de kinderboekenweek zou worden verspreid of zoiets.  Nou ja, keep on dreaming, Selma. Maar er was nog die tweede uitgever. Die had ik zelf in eerste instantie niet benaderd omdat ik ervan uitging dat dit boek niet in het fonds zou passen…

Maar tijden veranderen, en mensen veranderen mee. Het was en is heel moeilijk in het boekenvak. En terwijl er veel financieel veilige keuzes (moeten) worden gemaakt, soms ten koste van kwaliteit en diversiteit, zijn er ook mensen die opstaan en zeggen: Ik ga ervoor. Omdat sommige dingen gezegd moeten worden, en sommige verhalen gehoord moeten worden.

En zo is het gegaan. Chapeau! Ik verklap deze uitgever nog niet. Maar het verhaal van Ouahiba gaat er komen. En dat is in deze tijd mooi en hartverwarmend nieuws!

Hieronder nog een klein stukje van Ouahiba’s (8 jaar) verhaal (zij is in de bibliotheek):

“Ik denk iets moeilijks.
Ik sta daar stil met dat boek.
Ik hoor en ik zie niks meer.
Dit is wat ik denk:
Maan en Sterre staan in een boek.
Dus ik, Ouahiba, weet dat ze bestaan.
Maar ik, Ouahiba, sta nooit in een boek.
Hoe weten die Maan en Sterre nu dat IK besta?
En al de andere AVI-kinderen:
Bas, Mo en Jip.
Wendie, Pien en Els.
Daarom schrijf ik dit op in dit boek:
Ik, Ouahiba, besta.
Niet bij jou in de straat misschien.
Maar ergens anders.
Ik, Ouahiba, besta.”

%d bloggers liken dit: