img_3677Regelmatig bezoek ik verzorgingstehuizen of dagbesteding voor senioren (soms licht dementerend) om te vertellen over mijn werk als (jeugdboeken)schrijver en om voor te lezen. Niet omdat ouderen ‘kinds’ zouden zijn en daarom dus op kinderboeken getrakteerd worden, maar omdat jeugdboeken voor alle leeftijden interessant zijn, en omdat mijn werk tijdloos en herkenbaar genoeg is voor ouderen om er zich een voorstelling bij te maken.

Ik vertel o.a. hoe ik de verhalen schrijf, aan een uitgever verkoop, hoe de samenwerking met de illustratoren verloopt en wat voor technieken illustratoren kunnen gebruiken. Ik neem boeken mee om te bekijken en veel ouderen zijn zeer gecharmeerd van de prachtige illustraties en vormgeving van de kinderboeken van tegenwoordig.

Ik vertel hoe ik scholen bezoek en wat ik doe om het lezen bij kinderen te stimuleren. Ik vertel ook over kinderen die thuis een andere taal spreken, over onze multiculturele samenleving en het belang van lezen en boeken voor ALLE kinderen. De ouderen zijn hier vaak door getroffen en vinden het prettig om positief over de overeenkomsten tussen alle culturen te horen – alle mensen houden van hun kinderen, en alle kinderen leren lezen en beleven plezier aan verhalen en illustraties.

Een speciale ‘lezing/programma’ neem ik mee op verzoek. Ik neem de mensen dan mee in het verleden, naar de watersnoodramp van 1953. Ik laat een diapresentatie zien en ik lees voor uit mijn boek “De zee kwam door de brievenbus” (bekroond met de Vlag-en-Wimpel en de Thea Beckmanprijs voor het beste geschiedenisboek 2016) In dit boek staat het waar gebeurde verhaal van Lia Soeting die als 8-jarig meisje de watersnoodramp meemaakte. Dit boek is geen typisch jeugdboek, het is een boek voor alle leeftijden. Na afloop en tijdens de pauze raken mensen met elkaar en mij aan de praat en halen hun eigen herinneringen op aan de tijd van de watersnoodramp.

Kinderen en ouderen samen: Bij een van de verzorgingstehuizen waar ik een aantal keren ben geweest (bijv. in de weken voor Kerstmis met een kerstverhaal of rond het Sinterklaasfeest), worden ook kinderen van een naburige dagopvang uitgenodigd (0 t/m 6 jaar). Nadat ik de senioren een en ander over mijn werk en de totstandkoming van verhalen/boeken heb verteld, komen de kinderen om mij heen zitten om naar een voorleesverhaal te luisteren. Sommigen gaan bij de ouderen zitten, en de wandelwagentjes worden tussen de ouderen neergezet. Ik heb tijdens het voorlezen ouderen glimlachend hand in hand met een kleintje zien zitten. Wat ik over mijn werk verteld heb, zien zij nu in praktijk gebeuren en tevens ervaren ze hoe leuk verhalen, in eerste instantie bedoeld voor kinderen,  ook weer zijn.

http://www.selmanoort.nl / praktische informatie  of e-mail: post@selmanoort.nl

Advertenties