Archives for the month of: juli, 2013

scan_reghthuys-smallDeze week heb ik de loodzware sleutel van middeleeuws formaat van ’t Reghthuys gekregen en mag ik ’s morgens de deur openen en de vlag buiten hangen, iets dat ik met veel plezier doe. De Culturele Vereniging ’t Reghthuys is gehuisvest in het Reghthuys, Reghthuysplein 1, in Nieuwkoop, een gebouw uit 1628. In verband met ‘Zomerkunst’ exposeren kunstenaars van uiteenlopende disciplines hun werk in dit mooie, sfeervolle gebouw. Bijna al mijn schilderijen hangen er want er is ruimte genoeg. Nu en dan werp ik even een blik in het cachot in de kelder, en verheug me over het feit dat ik er vandaag de dag in elk geval niet meer ingestopt zou kunnen worden, zo laag is die ruimte. De muren hangen vol met mijn werk en in de ruimte exposeert Marion Westerman haar papierpulp sculpturen die je werkelijk van alle kanten wilt bekijken en die zo kunstig geschilderd zijn dat je echt even denkt dat je bijvoorbeeld met geroest metaal te doen hebt. Vandaag is er braderie voor de deur, of dat gunstig is of juist niet ga ik wel merken. Eigenlijk gaat ’t Reghthuys pas om 12.00 uur open, maar vanwege die braderie gooi ik de boel nu om 10.00 uur open en ga ik er vast lekker rustig zitten. Ik heb een boek van mijn collega Marco Kunst gekocht en ben daar gisteren in begonnen. Heerlijk lezen en zo nu en dan even praten met mensen die binnenkomen. De reacties zijn overigens tot nu toe verrast en verheugd over alle kleuren en de vrolijkheid van de tentoonstelling.

Marion Westerman en ik exposeren nog in ’t Reghthuys t/m a.s. zondag, 28 juli. We zijn iedere dag aanwezig. Er staat ook een boekentafel met kinder/jeugdboeken die je natuurlijk gesigneerd kunt krijgen als je dat wilt, en Marion en ik verkopen kaarten van ons werk.

IMG_0742

Advertenties

Noort Stiefkind WT 2Het omslag van mijn nieuwe (jeugd)roman Stiefkind is klaar. Mooie foto. Nog 14 dagen, dan verwacht ik dit nieuwe boek in de winkels. Dit is de tekst op de achterkant:

Virginia is vijftien. Omdat haar moeder niet goed voor haar zorgde, woont ze sinds haar zevende bij haar vader en stiefmoeder. Na een ruzie met haar vader besluit ze in een opwelling de herfstvakantie bij haar moeder door te brengen. Onderweg komen er hooligans in de trein. Virginia filmt de mishandeling van een conducteur met haar mobiel, met de bedoeling het filmpje naar de politie te sturen. Maar ze bedenkt zich als ze eenmaal bij haar moeder in het huis vol herinneringen is, en haar moeders nieuwe vriend een van de hooligans blijkt te zijn…
‘Selma Noort schrijft wondermooie boeken. Deze auteur vertelt boeiend en levensecht’ – Nederlands Dagblad
‘Je zou het boek bijna de Siebelink (Knielen op een bed violen) voor de jeugd kunnen noemen. Een boek dat de verhoudingen van die tijd genuanceerd tekent’ – Friesch Dagblad over Dat spel van jou en mij

Beste Irma Ruifrok,

9789027664044Misschien hebben wij elkaar weleens ontmoet op een feestje bij Uitgeverij Zwijsen, maar misschien ook niet. In elk geval hebben wij samengewerkt en ben ik zeer intensief met jouw werk bezig geweest op een wel heel speciale manier. Namelijk op het Kinderboekenfestival in Paramaribo, Suriname, Zuid Amerika, dat wordt bezocht door ongeveer 7000 kinderen per dag die met bussen worden aangevoerd van overal waar er wegen zijn. Suriname is een voormalig kolonie van Nederland, en iedereen spreekt daar Nederlands. (Sorry, ik vertel dit erbij omdat ik eigenlijk niet weet of je Vlaams bent, en in België is dit niet zo bekend als in Nederland, heb ik van een Vlaams collega in Suriname vernomen).

ik in stand

Het door jou geillustreerde boekje “Dat moet ik zien” was daar een groot succes. Met de uitvergrote illustraties erbij (je werkt daar in een tent op een festivalterrein zo groot als twee voetbalvelden) vertelde ik het verhaal met een Surinaamse draai. Zo woont het jongetje in Paramaribo en is zijn favoriete voetballer Messi, en is hij een fan van Barcelona. Want PSV kennen ze niet daar! 🙂

3 meisjes met flapoverOok verzin ik erbij dat zijn moeder denkt dat er een ‘biggy kaaiman’ in de struiken zit (want daar hebben ze daar veel ontzag en schrik voor). Al met al lijkt het hele verhaal over een kind zoals zijzelf te gaan. Na afloop van mijn vertelling, laat ik de kinderen adh van jouw illustraties (zie flapover) het verhaal weer navertellen. Je duidelijke illustraties waren in 2011 en dit afgelopen voorjaar 2013 dus een onmisbare steun bij het doen van mijn werk en vele kinderen hebben ervan genoten. En dat hoor jij natuurlijk weten.

Heel hartelijk dank voor je mooie tekeningen, ook namens de kinderen Suriname.

hartelijke groet,
Selma Noort

groepje

%d bloggers liken dit: