Vanavond lukte het na meer dan tien jaar weer om een aantal verouderde bestanden met gedichten te openen! Daar ben ik blij mee. Nu kan ik plotseling weer lezen hoe ik me voelde als moeder van drie jonge kinderen op een koude vriesdag in januari toen ik hen na de kerstvakantie in het nog halfdonker voor het eerst weer naar school gebracht had. Ik ging lopend, dus het moet een jaar of twaalf geleden geweest zijn.

JANUARI IN KOUDEKERK

Mij hoor je niet zeuren over de maand januari, mijĀ  niet, zo
in de vroege ochtend hier te lopen nog warm van de nacht
door knisperend vuurwerkpapier met de boodschappen
langs de school waar na manen de stemmen verstommen

het dorp uit langs ijzige weilanden en dampende schapen
donker bevroren sloten zonder glinstering, een jonge woerd
glibberend en niets begrijpend nog van deze hele winter, de
begraafplaats, waar achter de strekkende zwarte beuken

de zon op komt, oranje, deze dag openbreekt, waarvan
star de bleke wintermaan niet wijken zal, een dorp nog
uit de vorige eeuw, zo ook deze weg langs dit water
naar huis, lief huis met een lachende deur en in de

ruiten weerkaatst al het juichende licht van deze
stille januaridag, schoenen en jas achterlaten en
de kamer binnengaan, de warmte, de keuken
beschut in de tuin het voederhuis van berkenstam

vol buitelende vogels, koffie en de post, goddank
is alles weer voorbij, leeg en kaal de komende weken
de nachten guur en gedempt, de sluipende tijd bevroren
stil staan en een enkele kaarsvlam vreugde genoeg

 

Advertenties