Archives for the month of: januari, 2012

Zet je kind (4 t/m 7 jaar) voor je laptop, dan lees ik voor!

Advertenties

Op “3e kerstdag” ging ik op uitnodiging voorlezen voor een groep beginnend dementerende bejaarden, vaste bezoekers van de dagbesteding inpandig in een bejaardentehuis. Ik heb al vaker  lezingen gegeven voor ouderen, grootouders vaak, maar ook ouderen die andere, hulpbehoevende ouderen thuis gingen voorlezen (dit werd georganiseerd door de bibliotheek). Ik vind ouderen een ongelooflijk leuke groep om mee te werken, over het algemeen enthousiast, vol humor en lekker relativerend over van alles en nog wat (een enkele zuurpruim daargelaten). Ik kwam mooi op tijd en alles ging in deze groep ‘op z’n dooie akkertje’. De bejaarden kwamen binnen, werden uit de jas geholpen, van koffie en koek voorzien en keken eerst eens op hun gemak rond. Hehe, kerst was weer voorbij.

Na de koffie werd ‘de activiteit’ aangekondigd. Het was duidelijk dat de mensen hieraan gewend waren, want ze namen dadelijk een actieve luisterhouding aan en draaiden de grijze hoofden aandachtig mijn kant op. Ik had gekozen voor twee kerstverhalen met een grappig aftelgedicht ertussen, en na de pauze voor twee verhalen over oudjaar en het winteralfabet dat achterin het boek staat. Het waren verhalen met een duidelijke spanningsboog en met duidelijk herkenbare emoties (in het klein) erin, zoals angst, ondeugend/kwajongens, medelijden, straf of begrip, het opnemen voor een kleinere/jongere, e.d. De mensen zaten vol in het verhaal en genoten. Ze leefden intens mee) en dat was van hun gezichten te lezen. Ook deden ze oplettend mee met de (aftel)versjes, lachend en met kwinkslagen naar elkaar, en tevreden over wat ze allemaal gelukkig nog wisten en konden.

Na afloop deelde ik een aantal exemplaren uit van het rijk geïllustreerde boek waaruit ik had voorgelezen, om te bekijken. De mensen zetten koffie opzij, veegden zorgvuldig kruimeltjes van het tafellaken, pakten het voorzichtig aan met licht bevende handen en keken aandachtig, wezen elkaar illustraties aan, en bladerden respectvol. Een generatie verrukt over ‘zo’n mooi boek’. Heel anders dan sommige kinderen die ik weleens observeer.

Het is me vaker opgevallen dat ouderen intens kunnen genieten van sommige (tijdloze) kinderboeken zoals zij die vroeger als kind niet (vaak) in handen kregen. Jammer dat zij er moeilijk  toegang toe krijgen. Mijn moeder (85 – ervaren lezer) heeft via mij pas nog “Negen open armen” en “De hemel van Heivisj”  van Benny Lindelauf in een ruk uitgelezen, en daarvoor “Soldaten huilen niet” van Rindert Kromhout. Mijn schoonvader, die nooit boeken leest, vond het mijne dan nog wel te pruimen en was ontroerd door (voor 6 t/m 9 jaar) “Donders! Onze hond is een held!” Misschien in de bieb. de ‘grote letter boeken’ naast de voorleesboeken van de kinderboekenafdeling plaatsen? En meer ‘kinder & jeugdboeken’ naar de grote letter bibliotheek? Zoals mijn 11+ boek “Dat spel van jou en mij” dat tot mijn verrassing ook in de grote-letter-bibliotheek terecht kwam.

Wie (welke instantie) gaat hier eigenlijk over?

*Ik heb het hier over beginnend dementerende bejaarden of bejaarden met weinig of geen leeservaring – en natuurlijk niet over bejaarde hoog-opgeleide / literair ervaren / wetenschappelijke belezen, etc. lezers.  

%d bloggers liken dit: