Het gras voor de voeten weggemaaid.

Mensen die kinderen willen, fantaseren over hoe het zal zijn om een gezin te hebben. Wat voor ouders zullen zij zijn, hoe willen zij zich opstellen naar hun kinderen, en wat willen zij hun kinderen meegeven. Natuurlijk fantaseren zij dan ook over de feestdagen. Kinderen bij de kerstboom, of kinderen op bezoek bij opa en oma. En hoe zullen zij het Sinterklaasfeest al of niet vieren. Voor jonge mensen die nog geen ouders zijn, lijkt een toekomst als ouder een toekomst waar je zeggenschap over zult hebben, waar je controle over zult hebben.

Iets minder jonge mensen die inmiddels ouders zijn geworden, hebben al ervaren dat je veel minder controle hebt over hoe je leven met kinderen verloopt dan je had gedacht toen je eraan begon. De televisie heeft invloed op je kinderen, de school, grootouders, iedereen… En soms heeft het er iets van weg dat iedereen leuk met je kind bezig is, behalve jijzelf. Althans, jij bent er voor de was en het geregel, de verzorging en het geld, en anderen nemen je al die leuke zaken die je je had voorgesteld af.

Het Sinterklaasfeest bijvoorbeeld. Je wilde het rustig houden, met respect en blijdschap bij een gewoon cadeautje. Je wilde je kinderen niet overladen met rotzooi, en je wilde al helemaal niet dat ze schreeuwend en hyperactief, doorgedraaid de boel zouden onderkotsen. Toch gebeurt dit. Want Sinterklaas komt al heel vroeg op tv.  Sinterklaas komt bij opa en oma. En op school. Sinterklaas en zijn Pieten komen op zwemles, ze komen bij de supermarkt, ze komen in het winkelcentrum, ze komen in het buurthuis, ze komen op de knutselclub, bij de naschoolse opvang, op de peuterspeelzaal… En als je dan zelf aan de buurt bent met je bescheiden / verstandige snoepgoed, je mandarijn en je doordachte presentje, dan vis je achter het net. Je kind kan geen Sinterklaas meer zien. Het wend zich af, is doorgedraaid, het snakt naar rust en reageert alle overvloedige feeststress en overvoering met lawaai af op zijn ouders, broertjes en zusjes.

Heeft Sinterklaas zijn hielen gelicht, dan zet de schooljuf binnen 24 uur al de kerstboom in de klas, want het kerstgebeuren moet volledig doorgemaakt zijn nog voor het aanbreken van de kerstvakantie. En is die kerstvakantie dan daar, dan wordt de boom weggehaald, de klas opgeruimd en begint het feest… thuis. Dan komen de ouders nog een keertje met hun kerstboom overal achteraan gehobbeld. Hoezo verheugde gezichtjes bij de kerstboom? Ze hebben het kerstgebeuren al uitgebreid op school gevierd. Ze spelen het wel mee, hoor, de kleintjes, om hun (groot)ouders een plezier te doen. Een soort opoffering: “ja, mooie kerstboom mama. Mogen we nou alsjeblieft televisie kijken?”

Hou toch eens op met die overdaad aan goeie bedoelingen. Supermarkt, verkoop je zooi. Juf, geef rekenles! Opa en oma, zet koffie en domineer niet zo. En opgedonderd met die Pieten op zwemles. Schoolslag en watertrappen, daar komen ze voor!

Van wie zijn die kinderen nou eigenlijk? Mogen de ouders er alstublieft zelf ook nog eens een keertje lol van hebben!?

Advertenties